قوله : تزوّج عليه نسائه : ضمير در [ تزوج ] و [ نسائه ] به نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم راجعست و ضمير در [ عليه ] به ما سنّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عود مىكند . قوله : و اذا حكمته فعليها ان تقبل حكمه : ضمير فاعلى در [ حكمته ] و [ تقبل ] و ضمير مجرورى در [ عليها ] به زوجه و ضمير مفعولى در [ حكمته ] و ضمير مجرورى در [ حكمه ] به زوج عود مىكند . قوله : قليلا كان او كثيرا : ضمير در [ كان ] به ما حكم به الزوج راجعست . متن : و لو طلق قبل الدخول فنصف ما يحكم به الحاكم ، لأن ذلك هو الفرض الذي ينتصف بالطلاق ، و سواء وقع الحكم قبل الطلاق أم بعده و كذا لو طلقها بعد الدخول لزم الحاكم الفرض و استقر في ذمة الزوج . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر شوهر همسرش را طلاق داد حكم آن است كه مرد نصف مهريه‌اى را كه حاكم به مهر به آن حكم مىكند بايد بزن بدهد . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل اينحكم آنست كه اين مهر همان فرضى است كه بواسطه طلاق قبل از دخول نصف مىشود اعم از آنكه حكم حاكم قبل از طلاق واقع شده يا بعد از آن صادر گشته باشد . و همچنين اگر شوهر وى را بعد از دخول طلاق داد بر كسى كه حكم به مهر به او تفويض شده لازمست كه فرض و مهر را معيّن نمايد و پس از تعيين همان مال معين شه در ذمّه مرد ثابت و مستقر مىشود .